-रोजिन शाक्य (लेखक)

अन्तिम बिदाइ

तिमी खरानी भयौ, तर हराएका छैनौ,
तिमी त अझै पनि मेरो हृदयको प्रत्येक कुनामा जिउँदै छौ।
सम्झनाहरू अमर छन्
दिनको उज्यालोमा, रातको मौनतामा,
तिमीलाई महसुस गर्ने आत्माको गहिराइमा।
तिमीले सिकाएको धैर्य,
तिमीले देखाएको बाटो,
र तिमीले दिएको प्रेम
आज पनि मेरो प्रत्येक श्वासमा बाँचिरहेको छ।
तिम्रो बिदाइ अन्त्य होइन
यो त रूपान्तरण हो,
जहाँ तिम्रो आवाज प्रतिध्वनि बनेर सुनिन्छ,
तिम्रो अँगालो सम्झनामा गर्मी बन्छ,
र तिम्रो आत्मा अदृश्य प्रकाश बनेर
मलाई बाटो देखाइरहन्छ।
प्रेम त समय वा दूरीले मेटाउन सक्दैन,
हाम्रो सम्बन्ध शाश्वत बनेको छ
जीवनपारिको क्षितिजभन्दा पर,
अनन्तताभन्दा पर।
तिमी मेरो आधार, मेरो शक्ति, मेरो घर थियौ।
आज तिमी अर्को लोकमा भए पनि,
तिमी मेरो आत्मामा,
मेरो कथामा,
मेरो प्रत्येक भोलिमा जीवित छौ
समयपारि, दूरीपारि,
यस अन्तिम बिदाइपारि पनि।